จังหวัดพิษณุโลก เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคกลางของประเทศไทย มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 866,891 คนมีพื้นที่ 10,815.854 ตารางกิโลเมตร แบ่งการปกครองส่วนภูมิภาคออกเป็น 9 อำเภอ มีเทศบาลนครพิษณุโลกเป็นเขตเมืองศูนย์กลางของจังหวัดและเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงไชยบุรี ประเทศลาวทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด
นสมัยสุโขทัย เมืองสองแควอยู่ในอำนาจของราชวงศ์ศรีนาวนำถม หรือราชวงศ์ผาเมือง จนกระทั่งในรัชกาลพ่อขุนรามคำแหงมหาราชจึงได้ยึดเมืองสองแคว ทำให้กลายเป็นเมืองสำคัญทางตะวันออกของอาณาจักรสุโขทัย ในช่วงนี้เป็นช่วงที่ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทรุ่งเรืองในอาณาจักรสุโขทัย จะเห็นได้ว่ามีการก่อสร้างวัดจุฬามณี วัดอรัญญิก และวัดเจดีย์ยอดทอง โดยเชื่อกันว่าบริเวณวัดจุฬามณีในปัจจุบันเป็นที่ตั้งตัวเมืองเก่า แต่เมื่อประมาณปี พ.ศ. 1900 ในช่วงรัชสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) ได้เสด็จมาประทับที่เมืองสองแคว และย้ายเมืองสองแควมาตั้งอยู่ ณ บริเวณตัวเมืองในปัจจุบัน นอกจากนี้ ได้มีการสร้างวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ เรียกกันทั่วไปว่า วัดใหญ่ เป็นสถานที่ประดิษฐานของพระพุทธชินราช ซึ่งได้ใช้เป็นตราประจำจังหวัดพิษณุโลกในปัจจุบัน
ในขณะที่สมัยอยุธยาของประวัติศาสตร์ไทยได้เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 1893 เมืองสองแควยังคงเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรสุโขทัย จนสุโขทัยได้กลายเป็นรัฐบรรณาการของอาณาจักรอยุธยา จนเมื่อปี พ.ศ. 1962 พระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ของอาณาจักรสุโขทัยโดยการแทรกแทรงของอาณาจักรอยุธยา ประมาณปี ค.ศ. 1973 พระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ย้ายเมืองหลวงมายังเมืองสองแคว และหลังจากที่พระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้สวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 1981 อาณาจักรสุโขทัยก็ได้รวมกับอาณาจักรอยุธยา
สมัยอยุธยา
เมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแห่งกรุงศรีอยุธยาเสด็จกรีธาทัพมาหมายจะชิงสุโขทัยซึ่งพระยายุทธิษฐิระ (พระอนุชาของพระองค์) ได้ไปสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าติโลกราชแห่งล้านนา พระองค์จึงทรงสร้างเมืองใหม่บริเวณเมืองสองแควและเมืองชัยนาท ขนานนามว่า เมืองพระพิษณุโลกสองแคว สำหรับการที่เรียกว่าพระพิษณุโลกสองแควนั้น คาดว่าสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ทรงแปลงคำจาก สรลวงสองแคว, สรลวง มีความหมายว่า สรวง คือ พระวิษณุ (พระนารายณ์) โดยทรงหมายมั่นให้เป็นราชธานีฝ่ายเหนือคู่กับกรุงเทพทวารวดีศรีอยุธยา
พิษณุโลกสมัยอยุธยามีความสำคัญยิ่งทางด้านการเมืองการปกครอง ยุทธศาสตร์ เศรษฐกิจ ศาสนา และศิลปวัฒนธรรม พิษณุโลกเป็นราชธานีในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ตั้งแต่ พ.ศ. 2006-พ.ศ. 2031 รวม 25 ปี นับว่าระยะนี้เป็นยุคทองของพิษณุโลก
ในสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ครั้งดำรงตำแหน่งพระมหาอุปราช ณ เมืองพิษณุโลก ระหว่าง พ.ศ. 2112-พ.ศ. 2133 ได้ทรงปลุกสำนึกให้ชาวพิษณุโลกเป็นนักกอบกู้เอกราชเพื่อชาติไทย[ต้องการอ้างอิง] ทรงสถาปนาพิษณุโลกเป็นเมืองเอก เป็นการประสานต่อความเจริญรุ่งเรืองจากอดีตมาจนถึงปัจจุบัน
แทงหวยออนไลน์ lottoduck
นสมัยสุโขทัย เมืองสองแควอยู่ในอำนาจของราชวงศ์ศรีนาวนำถม หรือราชวงศ์ผาเมือง จนกระทั่งในรัชกาลพ่อขุนรามคำแหงมหาราชจึงได้ยึดเมืองสองแคว ทำให้กลายเป็นเมืองสำคัญทางตะวันออกของอาณาจักรสุโขทัย ในช่วงนี้เป็นช่วงที่ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทรุ่งเรืองในอาณาจักรสุโขทัย จะเห็นได้ว่ามีการก่อสร้างวัดจุฬามณี วัดอรัญญิก และวัดเจดีย์ยอดทอง โดยเชื่อกันว่าบริเวณวัดจุฬามณีในปัจจุบันเป็นที่ตั้งตัวเมืองเก่า แต่เมื่อประมาณปี พ.ศ. 1900 ในช่วงรัชสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) ได้เสด็จมาประทับที่เมืองสองแคว และย้ายเมืองสองแควมาตั้งอยู่ ณ บริเวณตัวเมืองในปัจจุบัน นอกจากนี้ ได้มีการสร้างวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ เรียกกันทั่วไปว่า วัดใหญ่ เป็นสถานที่ประดิษฐานของพระพุทธชินราช ซึ่งได้ใช้เป็นตราประจำจังหวัดพิษณุโลกในปัจจุบัน
ในขณะที่สมัยอยุธยาของประวัติศาสตร์ไทยได้เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 1893 เมืองสองแควยังคงเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรสุโขทัย จนสุโขทัยได้กลายเป็นรัฐบรรณาการของอาณาจักรอยุธยา จนเมื่อปี พ.ศ. 1962 พระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ของอาณาจักรสุโขทัยโดยการแทรกแทรงของอาณาจักรอยุธยา ประมาณปี ค.ศ. 1973 พระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ย้ายเมืองหลวงมายังเมืองสองแคว และหลังจากที่พระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้สวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 1981 อาณาจักรสุโขทัยก็ได้รวมกับอาณาจักรอยุธยา
สมัยอยุธยา
เมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแห่งกรุงศรีอยุธยาเสด็จกรีธาทัพมาหมายจะชิงสุโขทัยซึ่งพระยายุทธิษฐิระ (พระอนุชาของพระองค์) ได้ไปสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าติโลกราชแห่งล้านนา พระองค์จึงทรงสร้างเมืองใหม่บริเวณเมืองสองแควและเมืองชัยนาท ขนานนามว่า เมืองพระพิษณุโลกสองแคว สำหรับการที่เรียกว่าพระพิษณุโลกสองแควนั้น คาดว่าสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ทรงแปลงคำจาก สรลวงสองแคว, สรลวง มีความหมายว่า สรวง คือ พระวิษณุ (พระนารายณ์) โดยทรงหมายมั่นให้เป็นราชธานีฝ่ายเหนือคู่กับกรุงเทพทวารวดีศรีอยุธยา
พิษณุโลกสมัยอยุธยามีความสำคัญยิ่งทางด้านการเมืองการปกครอง ยุทธศาสตร์ เศรษฐกิจ ศาสนา และศิลปวัฒนธรรม พิษณุโลกเป็นราชธานีในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ตั้งแต่ พ.ศ. 2006-พ.ศ. 2031 รวม 25 ปี นับว่าระยะนี้เป็นยุคทองของพิษณุโลก
ในสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ครั้งดำรงตำแหน่งพระมหาอุปราช ณ เมืองพิษณุโลก ระหว่าง พ.ศ. 2112-พ.ศ. 2133 ได้ทรงปลุกสำนึกให้ชาวพิษณุโลกเป็นนักกอบกู้เอกราชเพื่อชาติไทย[ต้องการอ้างอิง] ทรงสถาปนาพิษณุโลกเป็นเมืองเอก เป็นการประสานต่อความเจริญรุ่งเรืองจากอดีตมาจนถึงปัจจุบัน
แทงหวยออนไลน์ lottoduck
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น